لوله پوشش نفت

لوله‌کشی نفت نوعی لوله است که برای پشتیبانی از دیواره چاه‌های نفت و گاز استفاده می‌شود و عملکرد عادی کل چاه را در حین حفاری و پس از تکمیل اطمینان می‌بخشد. هر چاه بسته به عمق حفاری و شرایط زمین‌شناسی به چندین لایه لوله‌کشی نیاز دارد. پس از قرار دادن لوله‌کشی در چاه، باید از سیمان‌کاری استفاده شود. برخلاف لوله‌های نفتی و میله‌های حفاری، این لوله‌ها قابل بازیابی نیستند و یک ماده مصرفی یکبار مصرف محسوب می‌شوند. بنابراین، مصرف لوله‌کشی بیش از ۷۰٪ تمام لوله‌های چاه نفت را تشکیل می‌دهد.

لوله‌کشی را می‌توان بر اساس کاربرد آن به انواع محفظه‌ای (Conduit)، رویه‌ای (Surface Casing)، فنی (Technical Casing) و مخزنی (Reservoir Casing) تقسیم کرد.

لوله‌کشی سطحی نفت: با بزرگترین قطر، کمترین عمق (معمولا چند صد متر) و پایین‌ترین درجه فولاد (مانند H40، J55). از چاه حفاری در برابر آلودگی لایه‌های آب و گاز سطحی محافظت می‌کند، تجهیزات دهانه چاه را نگه می‌دارد و وزن سایر لایه‌های لوله‌کشی را تحمل می‌کند.

لوله‌کشی فنی نفت: قطر متوسط، عمق زیاد (تا چند کیلومتر). از فولاد درجه متوسط (مانند K55، N80) استفاده می‌شود تا فشارهای موجود در سطوح مختلف را از هم جدا کند، جریان عادی سیال حفاری را تسهیل کند و از لوله‌کشی تولید محافظت نماید. تجهیزات ضد انفجار، تجهیزات جلوگیری از نشت و لوله‌های دماغه‌ای در داخل چاه حفاری نصب می‌شوند.

پوسته مخزن نفت: با بزرگترین قطر و عمق (تا چند کیلومتر). درجه بالاترین فولاد (مانند P110، Q125) نفت و گاز طبیعی را از مخازن زیرزمینی خارج می‌کند. برای محافظت از حفاری با لایه‌لایه کردن گل حفاری استفاده می‌شود. در تولید پوسته نفتی، قطر خارجی معمولاً بین ۱۱۴٫۳ میلی‌متر تا ۵۰۸ میلی‌متر است.

لوله‌های اختصاصی نفت عمدتاً برای حفاری چاه‌های نفت و گاز و انتقال نفت و گاز استفاده می‌شوند. این لوله‌ها شامل لوله‌های حفاری نفت، پوسته نفتی و لوله‌های استخراج نفت هستند. لوله‌های حفاری نفت عمدتاً برای اتصال کولرهای حفاری و مته‌های حفاری و انتقال نیروی حفاری به کار می‌روند. پوسته نفتی عمدتاً برای نگهداری دیواره چاه در حین حفاری و پس از تکمیل آن استفاده می‌شود تا عملکرد عادی کل چاه نفتی را در حین و پس از حفاری تضمین کند. لوله استخراج نفت عمدتاً نفت و گاز را از پایین چاه نفتی به سطح زمین منتقل می‌کند.

لوله جداری نفت یک لوله با قطر بزرگ است که برای تثبیت دیواره‌ها یا چاه‌های نفت و گاز به کار می‌رود. این لوله جداری درون یک چاه قرار می‌گیرد و با سیمان تثبیت می‌شود تا به جداسازی لایه‌های سنگی و جلوگیری از فروپاشی دیواره چاه کمک کند و در عین حال، گردش گل حفاری را برای حفاری و استخراج آسان‌تر فراهم می‌کند.

درجه‌های فولاد برای لوله جداری نفت: H40، J55، K55، N80، L80، C90، T95، P110، Q125، V150 و غیره. فرم‌های پردازش انتهای لوله جداری: رزوه گرد کوتاه، رزوه گرد بلند، رزوه ذوزنقه‌ای، رزوه خاص (بوکل خاص) و غیره. این لوله‌ها در حفاری چاه نفت استفاده می‌شوند و عمدتاً برای نگهداری دیواره چاه در طول فرآیند حفاری و پس از تکمیل آن به کار می‌روند تا عملکرد عادی کل چاه نفت را در طول و پس از حفاری تضمین کنند.

عبارات انگلیسی برای انواع رزوه‌های داخلی در لوله جداری نفت عبارتند از:

رزوه کوتاه: CSG (Casing Short Thread)، که به اختصار STC نیز شناخته می‌شود

رزوه بلند: LCSG (Casing Long Thread)، که به اختصار LTC نیز شناخته می‌شود

رزوه ذوزنقه‌ای جزئی: BCSG (Buttress Casing Thread)، که به اختصار BTC نیز شناخته می‌شود